Zgodnie z art. 26 Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2024 poz. 1061), termin wynoszący 14 dni jest ogólnym terminem do wykonania czynności prawnej lub do złożenia oświadczenia woli. Termin ten ma zastosowanie w wielu obszarach prawa cywilnego, w tym w sprawach zobowiązań, umów oraz postępowań.
Podstawa prawna
- art. 26 KC Kodeks cywilny (Dz.U. 2024 poz. 1061) ↗
Obowiązuje od: 23. 4. 1964
Termin 14 dni w Kodeksie cywilnym
Artykuł 26 Kodeksu cywilnego stanowi podstawową regułę liczenia terminów oznaczonych w dniach. Przepis ten ma fundamentalne znaczenie dla prawidłowego liczenia terminów w obrocie cywilnoprawnym, zarówno dla osób fizycznych, jak i przedsiębiorców. Termin 14-dniowy jest jednym z najczęściej stosowanych terminów w prawie polskim.
Zasady liczenia terminów w dniach
Zgodnie z art. 26 KC, jeżeli termin jest oznaczony w dniach, a przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin ten liczy się w dniach kalendarzowych. Oznacza to, że do terminu wliczają się wszystkie dni, w tym soboty, niedziele oraz święta. Koniec terminu przypada na godzinę 24:00 ostatniego dnia terminu.
Zasada non dying
Art. 116 KC wprowadza zasadę tzw. non dying, zgodnie z którą jeżeli koniec terminu przypada na dzień wolny od pracy (ustawowo wolny od pracy lub sobotę), termin upływa następnego dnia roboczego. Dzięki temu strony nie są narażone na nieuzasadnione skrócenie terminu z powodu dni wolnych.
Zastosowanie terminu 14 dni
Termin 14 dni ma bardzo szerokie zastosowanie w prawie polskim. Obejmuje on między innymi: termin do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej, termin do zawarcia umowy, termin do wykonania zobowiązania umownego, termin do zgłoszenia reklamacji oraz termin do odrzucenia spadku.
Dzień początkowy terminu
Zgodnie z ogólną zasadą liczenia terminów, jeżeli początkiem terminu jest jakieś zdarzenie, ten dzień nie jest wliczany do terminu. Termin 14-dniowy rozpoczyna swój bieg następnego dnia po dniu, w którym nastąpiło zdarzenie stanowiące początek terminu, i kończy się po upływie 14 pełnych dni kalendarzowych.
Skutki przekroczenia terminu
Przekroczenie terminu 14 dni może rodzić poważne skutki prawne, w tym: utratę prawa do wniesienia środka zaskarżenia, nieważność czynności prawnej, powstanie odpowiedzialności odszkodowawczej. Dlatego tak ważne jest prawidłowe obliczenie terminu i monitorowanie jego upływu.
Często zadawane pytania — termin 14 dni w KC
Co oznacza termin 14 dni w art. 26 KC?
Art. 26 Kodeksu cywilnego stanowi, że jeżeli termin jest oznaczony w dniach, a nie określono, czy chodzi o dni robocze czy calendarzowe, przyjmuje się dni kalendarzowe. Termin 14 dni oznacza 14 pełnych dni kalendarzowych od daty doręczenia lub zdarzenia.
Czy termin 14 dni obejmuje dni weekendsowe?
Zgodnie z art. 116 KC, jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym ani sobotą. Art. 26 bez kwalifikatora oznacza dni kalendarzowe.
Od kiedy liczy się termin 14 dni?
Termin 14 dni liczy się od dnia, w którym nastąpiło doręczenie pisma, doręczenie orzeczenia lub zaistnienie zdarzenia będącego początkiem terminu. Dzień początkowy nie jest wliczany do terminu.
Czy termin 14 dni dotyczy wszystkich czynności prawnych?
Termin 14 dni z art. 26 KC ma zastosowanie ogólne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Wiele ustaw i rozporządzeń odwołuje się do tego terminu jako terminu ogólnego.
Czy można przedłużyć termin 14 dni?
Przedłużenie terminu jest możliwe wyłącznie w przypadkach przewidzianych w przepisach prawa — na wniosek strony lub z mocy ustawy. Nie jest dopuszczalne jednostronne przedłużenie terminu przez jedną ze stron.