Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2024 poz. 307), dochód stanowi sumę dwóch składników: (1) dochód z zysków kapitałowych oraz (2) dochód z innych źródeł przychodów. Jest to podstawowa definicja konstrukcji podatku CIT.
Podstawa prawna
- art. 7 ust. 1 ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2024 poz. 307) ↗
Obowiązuje od: 1. 1. 2022
Definicja dochodu w podatku CIT — dwa składniki
Art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (uCIT, Dz.U. 2024 poz. 307) wprowadza fundamentalną definicję dochodu podlegającego opodatkowaniu CIT. Według tej definicji dochód stanowi sumę dwóch odrębnych kategorii przychodów.
Składnik 1 — zyski kapitałowe
Pierwszym składnikiem jest dochód (lub przychód w określonych przypadkach) osiągnięty z zysków kapitałowych. Katalog zysków kapitałowych został szczegółowo zdefiniowany w art. 7b uCIT i obejmuje m.in. dywidendy i inne przychody z udziału w zyskach osób prawnych, przychody z papierów wartościowych oraz instrumentów finansowych, a także przychody z pochodnych instrumentów finansowych.
Osobne wyodrębnienie zysków kapitałowych ma znaczenie dla konstrukcji podatku CIT, ponieważ do tej kategorii stosuje się odrębne zasady opodatkowania — w tym możliwość zastosowania obniżonej stawki podatku (np. 10% zamiast standardowej 19% lub 24%).
Składnik 2 — dochód z innych źródeł przychodów
Drugim składnikiem jest dochód osiągnięty z innych źródeł przychodów — czyli wszelkie przychody podatnika niekwalifikujące się jako zyski kapitałowe. Są to typowe przychody z działalności gospodarczej, usługowej, handlowej lub innej działalności operacyjnej spółki, pomniejszone o koszty ich uzyskania zgodnie z art. 7 ust. 2 uCIT.
Nadwyżka przychodów nad kosztami
Zgodnie z art. 7 ust. 2 uCIT, dochodem ze źródła przychodów (z pewnymi wyjątkami) jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła nad kosztami ich uzyskania. Jeśli koszty uzyskania przewyższają przychody, powstaje strata podlegająca odliczeniu w kolejnych latach podatkowych.
Wyjątki od definicji
Przepisy uCIT przewidują szczególne przypadki, gdy przedmiotem opodatkowania jest przychód (nie dochód) — dotyczy to sytuacji wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b ustawy. Również w przypadku wyboru ryczałtu od dochodów spółek (art. 28a uCIT) zasady kalkulacji dochodu są odmienne.
Często zadawane pytania — definicja dochodu CIT
Co oznacza definicja dochodu w art. 7 ust. 1 uCIT?
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2024 poz. 307), dochód stanowi sumę dwóch składników: (1) dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz (2) dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Jest to fundamentalna zasada konstrukcji podatku CIT.
Czym są zyski kapitałowe jako składnik dochodu?
Zyski kapitałowe obejmują m.in. dywidendy, przychody z udziału w zyskach osób prawnych, przychody z papierów wartościowych oraz inne dochody kapitałowe wymienione w art. 7b uCIT. Osobna kategoria pozwala na stosowanie odmiennych zasad opodatkowania (np. preferencyjna stawka 10%).
Co oznacza dochód z innych źródeł przychodów?
Dochód z innych źródeł przychodów to drugi składnik definicji — obejmuje wszystkie przychody podatnika niebędące zyskami kapitałowymi. Są to przychody z działalności gospodarczej, usług, sprzedaży towarów itp., pomniejszone o koszty ich uzyskania.
Kiedy stosuje się definicję dochodu z art. 7?
Definicję dochodu z art. 7 stosuje się do wszystkich podatników podatku dochodowego od osób prawnych (CIT), z wyjątkiem sytuacji szczególnych wymienionych w ustawie (np. przychody objęte ryczałtem od dochodów spółek, art. 21, art. 22, art. 24b uCIT).
Czy dochód może być ujemny?
Tak. Art. 7 ust. 2 uCIT definiuje dochód ze źródła przychodów jako nadwyżkę sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. Jeśli koszty przewyższają przychody, powstaje strata podatkowa, którą można odliczyć od dochodu w kolejnych latach (art. 7 ust. 5 i nast. uCIT).