Przerywany system czasu pracy stanowi jedna z alternatywnych form organizacji czasu pracy, obok systemu ruchu ciaglego (art. 138 KP) i rownowaznego (art. 137 KP). W tym systemie praca jest przerywana jedna przerwa w ciagu doby, ktora nie jest wliczana do czasu pracy.

Charakterystyka systemu przerywanego

Art. 139 § 1 KP jednoznacznie stanowi, ze jesli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacja, moze byc stosowany system przerywanego czasu pracy wedlug z gory ustalonego rozkadu. Kluczowe cechy tego systemu to:

• Maksymalnie jedna przerwa w ciagu doby roboczej
• Przerwa trwajaca nie dluzej niz 5 godzin
• Przerwa nie jest wliczana do czasu pracy — pracownik nie otrzymuje za nia wynagrodzenia
• Stosowany na podstawie ukadu zbiorowego lub regulaminu pracy

Wynagrodzenie w systemie przerywanym

Wynagrodzenie w przerywanym systemie czasu pracy oblicza sie na podstawie faktycznie przepracowanych godzin, pomnozonych przez stawke godzinowa. Przerwa (nawet jesli trwa pelne 5 godzin) nie wlicza sie do czasu pracy i nie generuje wynagrodzenia.

Przyklad: pracownik o stawce 50 zl/h przepracowuje 8 godzin, ale w tym czasie ma 2-godzinna przerwe przerywajaca. Faktyczny czas pracy = 6 godzin. Wynagrodzenie = 50 x 6 = 300 zl.

Róznica miedzy systemem przerywanym a ruchem ciaglym

• System przerywany (art. 139): jedna przerwa do 5h/dobe, przerwa nieplatna, organizacja uzasadniona rodzajem pracy
• Ruch ciagly (art. 138): bez przerw technologicznych, max 43h/tydzien srednio, max 8h/dobe
• Rownowazny (art. 137): przedluzenie do 12h/dobe, max 48h/tydzien, przerwy wliczane

Wprowadzenie systemu przerywanego

Wprowadzenie przerywanego systemu czasu pracy wymaga zawarcia odpowiednich postanowien w ukladzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy. Nie jest mozliwe jednostronne narzucenie tego systemu przez pracodawce — wymagana jest zgoda pracownikow wyrazona poprzez uklad lub regulamin.