Sprawdź, czy umowa spółki jawnej spełnia wymóg formy pisemnej. Zgodnie z Art. 23 Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. 2024 poz. 18) umowa spółki jawnej powinna być zawarta na piśmie. Niespełnienie tego wymogu powoduje nieważność umowy.
Podstawa prawna
- Art. 23 Kodeks spółek handlowych (Dz.U. 2024 poz. 18) ↗
Obowiązuje od: 1. 1. 2024
Wymóg formy pisemnej umowy spółki jawnej
Kodeks spółek handlowych w Art. 23 stanowi, że umowa spółki jawnej powinna być zawarta na piśmie. Jest to rygor nieważności, co oznacza, że brak formy pisemnej powoduje nieskuteczność czynności prawnych związanych z zawarciem umowy spółki. W praktyce oznacza to, że bez zachowania formy pisemnej spółka jawna nie może zostać skutecznie zawarta, nawet jeśli wspólnicy faktycznie prowadzą wspólną działalność gospodarczą.
Forma pisemna — co to oznacza?
Forma pisemna zwykła (nie notarialna) oznacza, że umowa musi być spisana na dokumencie podpisanym przez strony. Nie jest wymagane jej poświadczenie przez notariusza, choć wspólnicy mogą zdecydować się na takie rozwiązanie dla większego bezpieczeństwa prawnego. W praktyce gospodarczej umowy spółek jawnych są często spisywane przez profesjonalnych pełnomocników lub radców prawnych, co zapewnia zgodność z wymogami ustawowymi.
Elementy wymagane w umowie spółki jawnej
Umowa spółki jawnej, aby była skuteczna, musi zawierać określone elementy. Są nimi: firma (nazwa) spółki, która powinna odróżniać się od nazw innych przedsiębiorców, wkłady wnoszone przez każdego wspólnika wraz z ich wyceną, przedmiot działalności spółki określony możliwie precyzyjnie, a także strony umowy. Czas trwania spółki nie jest obowiązkowy, chyba że wspólnicy decydują się go ograniczyć.
Skutki braku formy pisemnej
W przypadku niezawarcia umowy spółki jawnej w formie pisemnej, umowa jest nieważna. Wspólnicy, którzy mimo to prowadzą działalność gospodarczą pod wspólną nazwą, mogą być traktowani jako wspólnicy spółki cywilnej, jeśli zostaną spełnione przesłanki art. 860 Kodeksu cywilnego. Odpowiedzialność wspólników spółki jawnej jest jednak znacznie szersza niż w przypadku spółki cywilnej, stąd kluczowe znaczenie ma prawidłowe zawarcie umowy spółki.
Zmiana umowy spółki jawnej
Każda zmiana umowy spółki jawnej wymaga zachowania formy pisemnej. Wspólnicy mogą zmieniać umowę poprzez aneks podpisany przez wszystkie strony, który następnie dołącza się do oryginału umowy. Zmiany mogą dotyczyć m.in.: wysokości wkładów, przedmiotu działalności, zmiany wspólników, czy rozwiązania spółki.
Często zadawane pytania — forma pisemna umowy spółki jawnej
Czy umowa spółki jawnej może być zawarta ustnie?
Nie. Zgodnie z Art. 23 Kodeksu spółek handlowych umowa spółki jawnej powinna być zawarta na piśmie. Niespełnienie tego wymogu skutkuje nieważnością umowy. Forma pisemna jest rygorem nieważności, co oznacza, że brak formy pisemnej powoduje, iż umowa jest prawnie nieważna od samego początku.
Czy forma pisemna musi być notarialna?
Nie. W odróżnieniu od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością czy spółki akcyjnej, umowa spółki jawnej nie wymaga formy notarialnej. Wystarczy zwykła forma pisemna, choć wspólnicy mogą oczywiście zdecydować się na jej sporządzenie w formie aktu notarialnego dla większego bezpieczeństwa.
Jakie informacje musi zawierać umowa spółki jawnej?
Umowa spółki jawnej powinna zawierać: firmę (nazwę) spółki, określenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika oraz ich wartość, przedmiot działalności spółki, czas trwania spółki (jeśli jest oznaczony), a także strony i przedmiot umowy. Wzorzec umowy dostępny jest w formie załącznika do KSH.
Czy zmiana umowy spółki jawnej wymaga formy pisemnej?
Tak. Każda zmiana umowy spółki jawnej wymaga formy pisemnej. W praktyce zmiany dokonuje się poprzez aneks do umowy spółki, który musi być podpisany przez wszystkich wspólników. Aneks następnie dołącza się do oryginału umowy spółki.
Jakie są konsekwencje zawarcia umowy spółki jawnej bez formy pisemnej?
Skutkiem prawnym niezachowania formy pisemnej jest nieważność umowy (nieważność w sensie bezwzględnym). Oznacza to, że między wspólnikami nie powstaje spółka jawna, nawet jeśli wspólnicy faktycznie prowadzą wspólną działalność gospodarczą. Taka działalność może być następnie zakwalifikowana jako współpraca na podstawie innej podstawy prawnej.