Okres trzech miesięcy niezdolności do pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia określa art. 92 § 1 Kodeksu pracy (Dz.U. 2023 poz. 1465). Po upływie tego okresu pracownik przechodzi na zasiłek chorobowy z ZUS.
Podstawa prawna
- art. 92 § 1 Kodeks pracy (Dz.U. 2023 poz. 1465) ↗
Obowiązuje od: 1. 1. 2023
Trzy miesiące okresu niezdolności do pracy w prawie pracy
Okres trzech miesięcy (dokładnie: 33 dni w ciągu roku kalendarzowego) stanowi kluczowy próg w systemie ochrony pracownika podczas choroby. Zgodnie z art. 92 § 1 Kodeksu pracy (Dz.U. 2023 poz. 1465), pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia chorobowego od pracodawcy przez określony czas, a po jego upływie przechodzi na zasiłek chorobowy wypłacany przez ZUS.
Wysokość wynagrodzenia chorobowego
Wysokość wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy zależy od przyczyny:
- Choroba lub odosobnienie w związku z chorobą zakaźną — 80% wynagrodzenia, maksymalnie 33 dni w roku kalendarzowym (14 dni dla pracownika który ukończył 50 rok życia)
- Wypadek w drodze do pracy lub z pracy — 100% wynagrodzenia przez okres wskazany w pkt 1
- Choroba przypadająca w czasie ciąży — 100% wynagrodzenia przez okres wskazany w pkt 1
- Badania lekarskie dawców i pobranie komórek, tkanek, narządów — 100% wynagrodzenia przez okres wskazany w pkt 1
Zasady obliczania
Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 92 § 1 KP, oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego. Oznacza to, że uwzględnia się wynagrodzenie za ostatnie 12 miesięcy, pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne. Kluczowa różnica w stosunku do zasiłku chorobowego: wynagrodzenie chorobowe nie ulega obniżeniu w przypadku ograniczenia podstawy wymiaru zasiłku (art. 92 § 3 pkt 1 KP).
Przejście na zasiłek chorobowy
Po upływie 33 dni niezdolności do pracy w ciągu roku kalendarzowego (14 dni dla pracownika 50+), pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach (art. 92 § 4 KP). Zasiłek chorobowy wypłaca ZUS, a nie pracodawca. Okres 33 dni odnawia się 1 stycznia każdego roku kalendarzowego.
Brak prawa do wynagrodzenia
Wynagrodzenie chorobowe nie przysługuje w przypadkach, gdy pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego (art. 92 § 3 pkt 2 KP). Dotyczy to sytuacji takich jak: choroba spowodowana umyślnie przez pracownika, uchyłanie się od poddania się badaniom lekarskim, niezdolność do pracy stwierdzona w czasie urlopu bezpłatnego, czy też niezdolność powstała w wyniku popełnienia przestępstwa.
Wypłata za każdy dzień
W odróżnieniu od niektórych świadczeń, wynagrodzenie chorobowe wypłaca się za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy (art. 92 § 2 KP). Oznacza to, że pracownik otrzymuje wynagrodzenie również za soboty, niedziele i święta przypadające w okresie niezdolności do pracy.
Często zadawane pytania — trzy miesiące okresu niezdolności
Przez ile miesięcy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia chorobowego?
Zgodnie z art. 92 § 1 Kodeksu pracy (Dz.U. 2023 poz. 1465), pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną przez okres łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego (do 14 dni dla pracownika który ukończył 50 rok życia). Po przekroczeniu tego okresu, pracownik przechodzi na zasiłek chorobowy z ZUS.
Jakie jest wynagrodzenie w okresie trzech miesięcy niezdolności?
Za czas niezdolności do pracy wskutek choroby (art. 92 § 1 pkt 1 KP), pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia. W przypadku wypadku w drodze do lub z pracy albo choroby w czasie ciąży (art. 92 § 1 pkt 2 KP), pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia. Oblicza się je według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego.
Czy trzy miesiące dotyczą wszystkich rodzajów niezdolności?
Trzy miesiące to termin dotyczący okresu przejściowego — po 33 dniach (lub 14 dla pracowników 50+) pracownik przechodzi na zasiłek chorobowy z ZUS. Jednak samo pojęcie "trzy miesiące" w art. 92 § 1 może również odnosić się do innych okresów niezdolności, np. badań lekarskich dawców lub pobrania komórek, tkanek i narządów.
Czy wynagrodzenie chorobowe ulega obniżeniu przy ograniczonej podstawie?
Nie. Zgodnie z art. 92 § 3 pkt 1 KP, wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy nie ulega obniżeniu w przypadku ograniczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego. Jest to korzystniejsze dla pracownika niż standardowy zasiłek chorobowy z ZUS.
Kiedy pracownik traci prawo do wynagrodzenia chorobowego?
Prawo do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 § 1 KP, nie przysługuje w przypadkach, w których pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego (art. 92 § 3 pkt 2 KP). Są to sytuacje określone w odrębnych przepisach, np. choroba spowodowana umyślnie, uchyłanie się od badań lekarskich, orzeczona niezdolność do pracy w czasie urlopu bezpłatnego.