Po udzieleniu przybicia nabywca nabywa prawo własności ruchomości z chwilą przybicia (art. 869 § 2 KPC). Jednak wraz z nabyciem prawa powstaje obowiązek zapłaty ceny nabycia. Artykuł 871 KPC reguluje sposób i termin tej zapłaty, wprowadzając zróżnicowanie w zależności od wysokości ceny.

Dwie formy zapłaty ceny

KPC przewiduje dwie sytuacje dotyczące zapłaty ceny nabycia. Gdy cena nie przekracza 500 zł, nabywca obowiązany jest zapłacić ją natychmiast po udzieleniu przybicia. Gdy cena przekracza 500 zł, KPC dopuszcza odroczenie: nabywca musi uiścić jedną dziesiątą ceny niezwłocznie, a pozostałą kwotę może dopłacić w ciągu 7 dni. Jest to jedyne dopuszczalne odroczenie — KPC nie przewiduje systemu wielokrotnych rat.

Termin dopłaty — 7 dni roboczych

Zgodnie z art. 872 KPC termin na dopłatę reszty ceny wynosi 7 dni. Przepis precyzuje, że jeśli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, cenę uiszcza się w następnym dniu po dniu albo dniach wolnych. Niedotrzymanie tego terminu powoduje utratę praw z przybicia — skutek ten jest automatyczny i nie wymaga odrębnego postanowienia sądu.

Art. 873 KPC — ściągnięcie różnicy od nabywcy

Gdy nabywca nie uiści ceny w terminie i w rezultacie traci prawa z przybicia, KPC przewiduje procedurę dochodzenia różnicy. Na wniosek wierzyciela sąd orzeka o ściągnięciu od nabywcy kwoty odpowiadającej różnicy między ceną uzyskaną na pierwszej licytacji a ceną osiągniętą przy powtórnej licytacji. Art. 873 KPC ma na celu pełne zaspokojenie wierzyciela nawet w przypadku niedopłaty.

Rękojmia i jej los przy niedopłacie

Rękojmia złożona przed licytacją (art. 867[1] KPC) pełni funkcję zabezpieczającą. W przypadku niedopłaty nabywca traci nie tylko prawa z przybicia, ale także rękojmie. Rękojmia ta jest wykorzystywana do pokrycia różnicy cenowej — w pierwszej kolejności zaspokaja wierzyciela, a dopiero nadwyżka wraca do nabywcy.