Sprzedawca odpowiada z tytułu rękojmi przez 2 lata od wydania rzeczy kupującemu (art. 568 §1 KC). Dla rzeczy używanych strony mogą skrócić odpowiedzialność do minimum 1 roku, jednak tylko w umowach z konsumentami nie można tego zrobić w umowach B2C (od 2023 roku — co najmniej 2 lata).

Przy sprzedaży nieruchomości sprzedawca odpowiada z rękojmi przez 5 lat od wydania nieruchomości kupującemu (art. 568 §1 KC). Ta ochrona jest szczególnie istotna przy nowych mieszkaniach i domach, gdzie wady budowlane mogą ujawnić się dopiero po kilku latach.

Art. 568 §2 KC wprowadza domniemanie, że wada istniejąca w chwili wydania rzeczy istniała również w chwili sprzedaży. Dla konsumentów domniemanie to obowiązuje przez 2 lata od wydania rzeczy (1 rok dla używanych). Oznacza to, że sprzedawca musi udowodnić, że wada powstała po wydaniu, jeśli chce uwolnić się od odpowiedzialności.

Konsument powinien zawiadomić sprzedawcę o wadzie w ciągu 2 miesięcy od jej wykrycia — jednak w praktyce obowiązuje ogólna zasada, że zawiadomienie powinno nastąpić przed upływem terminu odpowiedzialności (art. 568 §3 KC). Przeoczenie terminu zawiadomienia może osłabić pozycję kupującego.

Kupujący może żądać: (1) naprawy rzeczy, (2) wymiany na wolną od wad, (3) obniżenia ceny proporcjonalnie do wartości wady, lub (4) odstąpienia od umowy (gdy wada jest istotna). Sprzedawca może zaproponować naprawę lub wymianę zamiast obniżenia ceny / odstąpienia, jeśli naprawa jest możliwa i opłacalna.

Nie. Rękojmia to odpowiedzialność ustawowa sprzedawcy — wynika z KC i nie wymaga żadnych dokumentów. Gwarancja to dobrowolne zobowiązanie gwaranta (często producenta), regulowane warunkami karty gwarancyjnej. Oba instrumenty mogą obowiązywać równocześnie, a kupujący sam wybiera, z którego skorzysta.