Egzekucja z wynagrodzenia za pracę stanowi jedną z najczęstszych metod odzyskiwania należności przez wierzycieli. Kodeks postępowania cywilnego w art. 881 reguluje procedurę zajęcia wynagrodzenia, nakładając na komornika obowiązek respektowania kwoty wolnej od zajęcia. Ograniczenie egzekucji ma na celu ochronę minimum socjalnego dłużnika.

Kwota wolna od zajęcia

Zgodnie z art. 87 Kodeksu Pracy, przy potrąceniach egzekucyjnych wolna jest kwota odpowiadająca 3/5 minimalnego wynagrodzenia za pracę. W 2026 roku minimalne wynagrodzenie wynosi 4666 zł brutto, co oznacza kwotę wolną ok. 2799,60 zł netto. Pracodawca ma obowiązek wypłacać dłużnikowi tę kwotę w całości.

Procedura zajęcia wynagrodzenia

Komornik przystępuje do egzekucji z wynagrodzenia przez jego zajęcie (art. 881 § 1 KPC). Następnie zawiadamia dłużnika o ograniczeniach oraz wzywa pracodawcę do przekazywania zajętej części wynagrodzenia wierzycielowi lub komornikowi. Pracodawca, który nie stosuje się do wezwania, podlega grzywnie do 5000 zł (art. 886 KPC).

Dług do 5000 zł — ograniczenie

Gdy całkowita kwota długu nie przekracza 5000 zł, egzekucja podlega ograniczeniom chroniącym dłużnika. Komornik musi uwzględnić pełną kwotę wolną i nie może zająć całego wynagrodzenia. Przepis ten ma zastosowanie do wszystkich rodzajów świadczeń związanych ze stosunkiem pracy.

Zmiana pracodawcy

W przypadku zmiany pracy przez dłużnika, art. 884 § 2 i 3 KPC nakłada na pracodawcę obowiązek poinformowania komornika o nowym zatrudnieniu. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje grzywną oraz odpowiedzialnością odszkodowawczą wobec wierzyciela.