Skarga o wznowienie postępowania stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia w polskim postępowaniu cywilnym. Służy uchyleniu prawomocnego orzeczenia i ponownemu rozpoznaniu sprawy w przypadku zaistnienia określonych przesłanek przewidzianych w art. 401 KPC.

Termin 3 miesięcy — art. 407 § 1 KPC

Podstawowy termin do wniesienia skargi o wznowienie wynosi 3 miesiące od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Jest to termin zawity — jego przekroczenie powoduje odrzucenie skargi. Bieg terminu rozpoczyna się od skutecznego doręczenia uzasadnienia, nie od samego orzeczenia.

Przesłanki wznowienia

Wznowienie postępowania jest dopuszczalne wyłącznie w przypadkach enumeratywnie wymienionych w art. 401 KPC, w tym: orzeczenie zostało wydane w wyniku przestępstwa, strona działała pod wpływem bezprawnej groźby, orzeczenie oparte na fałszywym dowodzie, istnienie prawomocnego orzeczenia w innej sprawie.

Przywrócenie terminu

Art. 407 § 3 KPC przewiduje możliwość przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jeśli strona została pozbawiona możności wniesienia skargi bez swojej winy. Wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu 1 miesiąca od ustania przeszkody.

Maksymalny termin 10 lat — art. 408 KPC

Niezależnie od terminu 3 miesięcy, wznowienie nie jest dopuszczalne po upływie 10 lat od uprawomocnienia się orzeczenia (art. 408 KPC). Jest to absolutny termin przedawnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Skorzystaj z kalkulatora KPC Art. 408, aby sprawdzić, czy termin 10 lat nie upłynął.

Właściwość sądu

Skargę o wznowienie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie w I instancji. Skarga powinna czynić zadość wymogom apelacji oraz wskazywać orzeczenie, które ma być uchylone, i okolicności uzasadniające wznowienie.