Wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia wymaga szybkiej reakcji sądu. Artykuł 737 KPC nakłada na sąd obowiązek rozpoznania wniosku niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż w ciągu tygodnia od dnia wpływu wniosku. Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla ochrony interesów strony wnioskującej, która często potrzebuje szybkiej ochrony prawnej.

Podstawa prawna — art. 737 KPC

Art. 737 KPC stanowi: „Wniosek o udzielenie zabezpieczenia rozpoznawany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu tygodnia od dnia wpływu wniosku." Termin ten jest terminem instrukcyjnym, co oznacza, że sąd powinien do niego dążyć, ale jego przekroczenie samo w sobie nie skutkuje nieważnością postępowania.

Zasada niezwłoczności

Sąd ma obowiązek rozpoznawać wnioski o zabezpieczenie zgodnie z zasadą niezwłoczności postępowania. W praktyce oznacza to, że proste wnioski powinny być rozpoznawane w ciągu kilku dni, a w sprawach pilnych — nawet w ciągu kilku godzin od wpływu wniosku.

Charakter terminu

• Termin instrukcyjny: przekroczenie nie powoduje nieważności postępowania
• Obowiązek niezwłoczności: sąd powinien rozpoznać wniosek najszybciej jak to możliwe
• Zażalenie: na przewlekłość można złożyć zażalenie do prezesa sądu
• Wpływ na tok postępowania: przekroczenie terminu może być podstawą do skargi

Co zrobić przy przedłużającym się postępowaniu

Gdy sąd nie rozpoznaje wniosku o zabezpieczenie przez czas przekraczający rozsądny termin, strona może: złożyć zażalenie na przewlekłość do prezesa sądu okręgowego, wystąpić z wnioskiem o wyznaczenie terminu do załatwienia sprawy, złożyć skargę do Krajowej Rady Sądownictwa, lub wystąpić o wyznaczenie innego sędziego (wyłączenie).

Przykłady obliczania terminu

• 3 dni od złożenia wniosku — w terminie
• 7 dni od złożenia wniosku — w terminie (dokładnie na granicy)
• 8 dni od złożenia wniosku — po terminie instrukcyjnym
• 14 dni od złożenia wniosku — po terminie instrukcyjnym