Cena gwarantowana stanowi jeden z kluczowych mechanizmów wsparcia dla producentów energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych. Wprowadzona w ramach nowelizacji ustawy o OZE z 2016 r., gwarantuje ona wytwórcom energii z OZE minimalną cenę sprzedaży, co zwiększa przewidywalność przychodów i zachęca do inwestycji w nowe instalacje.

Jak obliczyć cenę gwarantowaną?

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o OZE, cena gwarantowana jest obliczana jako średnia cena sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale. Ta wartość jest następnie mnożona przez ilość energii elektrycznej wytworzonej i wprowadzonej do sieci przez instalację OZE. Wynik stanowi całkowitą wartość zakupu energii przez sprzedawcę zobowiązanego.

Rola Prezesa URE

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (URE) odgrywa kluczową rolę w procesie ustalania ceny gwarantowanej. To on ogłasza, w drodze obwieszczenia, średnią cenę sprzedaży energii na rynku konkurencyjnym. Ogłoszenie to jest publikowane kwartalnie i stanowi podstawę do obliczenia ceny gwarantowanej dla kolejnego kwartału. Prezes URE działa na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18a Prawa energetycznego.

Dla kogo cena gwarantowana?

Cena gwarantowana jest skierowana głównie do właścicieli mikroinstalacji i małych instalacji OZE (o mocy do 50 kW). Dla większych instalacji (powyżej 50 kW) obowiązują inne mechanizmy wsparcia, w tym system aukcyjny, w ramach którego wytwórcy konkurują o kontrakty długoterminowe. Dzięki cenie gwarantowanej mali producenci energii z OZE mogą liczyć na stabilne i przewidywalne przychody.

Zmienność ceny gwarantowanej

Wartość ceny gwarantowanej zmienia się kwartalnie w zależności od sytuacji na rynku energii. W okresach wysokich cen hurtowych energia OZE jest wyceniana wyżej, co może być korzystne dla wytwórców. W okresach niskich cen rynkowych cena gwarantowana chroni ich przed stratami. Mechanizm ten stanowi zatem swoiste zabezpieczenie przed wahaniami cenowymi na rynku energetycznym.