Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. 2024 poz. 1251) zawiera w art. 8 szczegółowe regulacje dotyczące karty parkingowej dla osób niepełnosprawnych. Karta ta stanowi kluczowy instrument zapewnienia mobilności osobom ze znaczącymi ograniczeniami zdolności poruszania się, umożliwiając im swobodniejszy dostęp do przestrzeni publicznej w kontekście parkowania i ruchu drogowego.

Dwa podstawowe warunki

Podstawową zasadę określa art. 8 ust. 1 PrDrog: osoba niepełnosprawna legitymująca się kartą parkingową kierująca pojazdem samochodowym oznaczonym tą kartą może nie stosować się do niektórych znaków drogowych dotyczących zakazu ruchu lub postoju. Wynikają z tego dwa konieczne warunki: po pierwsze — osoba kierująca musi być osobą niepełnosprawną (legitymującą się odpowiednim orzeczeniem), po drugie — musi posiadać ważną kartę parkingową wydaną przez właściwy organ. Dopiero spełnienie obu tych warunków otwiera możliwość korzystania z uprawnień.

Rozszerzenie na inne osoby

Artykuł 8 ust. 2 PrDrog rozszerza krąg uprawnionych podmiotów, określając trzy sytuacje, w których również można korzystać z karty parkingowej (łącznie z art. 8 ust. 1: łącznie 4 podstawy, przy czym art. 8 ust. 2 pkt 3 odnosi się do placówek). Pierwsza sytuacja to przewożenie osoby niepełnosprawnej legitymującej się kartą parkingową przez kierującego pojazdem (nawet jeśli sam kierujący nie jest osobą niepełnosprawną). Druga — pojazd należący do placówki edukacyjnej, wychowawczej lub opiekuńczej przewożący osobę z znacznie ograniczonymi możliwościami samodzielnego poruszania się.

Umieszczanie karty parkingowej

Artykuł 8 ust. 3 PrDrog precyzuje obowiązkowy sposób umieszczania karty w pojeździe. Standardowo kartę umieszcza się za przednią szybą pojazdu samochodowego. Wyjątek stanowią pojazdy bez przedniej szyby (np. niektóre samochody terenowe, motorówki), w których kartę należy umieścić w widocznym miejscu w przedniej części pojazdu. W obu przypadkach kluczowe jest, aby karta była czytelna dla funkcjonariusza kontrolującego pojazd. Nieprzestrzeganie tego obowiązku może skutkować brakiem możliwości skorzystania z uprawnień.

Zakres znaków objętych odstępstwem

Uwolnienie od obowiązku stosowania się do niektórych znaków drogowych nie jest absolutne. Karta parkingowa pozwala na odstępstwo głównie od zakazów ruchu (znaki B-1) i zakazów postoju (znaki B-2 do B-5) w zakresie określonym rozporządzeniem wykonawczym. Oznacza to, że osoba z kartą parkingową może np. parkować na miejscach oznaczonych znakiem B-2 (zakaz postoju), ale nadal obowiązana jest stosować się do innych znaków, w tym zakazów ruchu w obie strony lub zakazów wjazdu na określone tereny. Szczegółowy zakres reguluje rozporządzenie Ministra Transportu w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego.