Jeśli pracodawca nie udzielił dnia wolnego w zamian za pracę w niedzielę (w terminie do końca okresu rozliczeniowego), pracownikowi przysługuje dodatek w wysokości 100% stawki godzinowej za każdą godzinę przepracowaną w niedzielę (art. 151¹¹ § 2 pkt 2 KP). Stawka godzinowa = wynagrodzenie miesięczne / nominalny wymiar godzin.

Pracodawca powinien udzielić dnia wolnego za niedzielę w ciągu 6 dni kalendarzowych poprzedzających lub następujących po tej niedzieli (art. 151¹¹ § 1 KP). Jeśli nie ma możliwości udzielenia wolnego w tym terminie — w innym terminie do końca okresu rozliczeniowego. Dopiero gdy nie można udzielić dnia wolnego — wypłaca się dodatek pieniężny.

Praca w niedzielę i święto jest odrębną instytucją od nadgodzin. Rekompensatą jest dzień wolny lub dodatek 100% stawki godzinowej (art. 151¹¹ KP). Jeśli jednak praca w niedzielę/święto przekracza normę dobową lub tygodniową — taka nadwyżka może być jednocześnie nadgodzinami i podlegać zasadom z art. 151¹ i nast. KP.

Praca w niedzielę jest dopuszczalna m.in. w: razie konieczności prowadzenia akcji ratowniczej, systemie pracy w ruchu ciągłym, przy niezbędnych remontach, w transporcie, handlu (z ograniczeniami), gastronomii, hotelarstwie, placówkach medycznych i służbach mundurowych. Pełna lista wyjątków w art. 151¹⁰ KP.

Pracodawca może polecić pracę w niedzielę wyłącznie w przypadkach wskazanych w art. 151¹⁰ KP lub gdy tak wynika z układu zbiorowego albo rozkładu czasu pracy. Pracownik ma prawo do co najmniej raz na 4 tygodnie niedzieli wolnej od pracy (art. 151³ KP). Naruszenie tych przepisów przez pracodawcę jest wykroczeniem.