Art. 140 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przewiduje sytuację, w której osoba trzecia dobrowolnie dostarcza środków utrzymania osobie uprawnionej do alimentów, mimo że nie ciąży na niej taki obowiązek. W takim przypadku osoba ta nabywa prawo do żądania zwrotu od faktycznego dłużnika alimentacyjnego — jest to tzw. roszczenie regresowe.

Przesłanki roszczenia

Aby roszczenie regresowe mogło zostać skutecznie wniesione, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) osoba uprawniona była faktycznie uprawniona do alimentów od kogoś innego; (2) osoba wnosząca roszczenie dostarczała środków utrzymania dobrowolnie, bez obowiązku prawnego; (3) roszczenie nie jest przedawnione.

Termin przedawnienia

Zgodnie z art. 140 § 2 KRO roszczenie regresowe przedawnia się z upływem lat 3. Bieg terminu rozpoczyna się od dnia dostarczenia środków utrzymania. Oznacza to, że jeśli od daty dostarczenia minęły 3 lata lub więcej — roszczenie jest definitywnie przedawnione i nie może być skutecznie wyegzekwowane przed sądem.

Obliczanie kwoty roszczenia

Kalkulator oblicza kwotę nieprzedawnioną według prostej zasady: jeśli od dostarczenia środków minęło mniej niż 3 lata — przysługuje pełna kwota; jeśli minęły 3 lata lub więcej — kwota wynosi zero złotych (całość jest przedawniona). W praktyce oznacza to, że wartość dochodzić roszczenia jak najszybciej, aby nie przekroczyć terminu przedawnienia.

Praktyczne zastosowanie

Typowym przykładem zastosowania art. 140 KRO jest sytuacja, gdy babcia przez wiele lat wspierała finansowo wnuki, ponieważ ojciec dziecka nie płacił alimentów. Po pewnym czasie babcia może wystąpić z roszczeniem regresowym wobec ojca o zwrot wydatkowanych środków — pod warunkiem, że nie minęły 3 lata od ostatniego świadczenia.