Oblicz dopuszczalną wysokość grzywny w celu przymuszenia w egzekucji administracyjnej. Zgodnie z art. 119–121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2022 poz. 2185) grzywna służy przymuszeniu do wykonania obowiązku o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym.
Podstawa prawna
- art. 119 ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2022 poz. 2185) ↗
Obowiązuje od: 1. 1. 2023
- art. 121 ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2022 poz. 2185) ↗
Obowiązuje od: 1. 1. 2023
Grzywna w celu przymuszenia — jak działa?
Grzywna w celu przymuszenia to jeden z najskuteczniejszych środków egzekucyjnych stosowanych przez organy administracji publicznej. W przeciwieństwie do kar pieniężnych, jej cel nie jest ukaranie, lecz wymuszenie wykonania obowiązku. W praktyce oznacza to, że organ nakłada grzywnę wielokrotnie — aż dłużnik wykona to, czego się od niego żąda.
Kto może nałożyć grzywnę przymuszającą?
Grzywnę w celu przymuszenia może nałożyć organ egzekucyjny, którym jest wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta lub organ administracji rządowej, prowadzący postępowanie egzekucyjne. Grzywna jest stosowana wobec osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej (np. spółek cywilnych).
Limity grzywien — osoby fizyczne vs prawne
Prawo wyraźnie rozróżnia limity dla osób fizycznych i prawnych. Osoba fizyczna może otrzymać grzywnę do 10 000 zł jednorazowo (art. 119 §2 pkt 1 uPostEgz) i maksymalnie 50 000 zł łącznie (art. 121 §1 pkt 1 uPostEgz). Osoba prawna ma wyższe limity: odpowiednio 50 000 zł jednorazowo i 200 000 zł łącznie.
Kiedy grzywna jest skuteczna?
Grzywna przymuszająca jest najskuteczniejsza w przypadku obowiązków niepieniężnych — np. rozbiórki nielegalnego budynku, przywrócenia stanu poprzedniego, opuszczenia lokalu. Przy obowiązkach pieniężnych organ raczej stosuje egzekucję z majątku, a grzywnę jako środek pomocniczy.
Umorzenie grzywny
Jeśli dłużnik wykona obowiązek przed upływem terminu do uiszczenia grzywny, organ umarza postępowanie egzekucyjne w całości lub w części, a nałożona grzywna podlega zwrotowi. Jest to kluczowa cecha grzywny przymuszającej — ma ona charakter odwracalny i zależny od zachowania dłużnika.
Często zadawane pytania — grzywna w celu przymuszenia
Ile wynosi maksymalna grzywna w celu przymuszenia?
Maksymalna grzywna jednorazowo wynosi 10 000 zł dla osób fizycznych i 50 000 zł dla osób prawnych (art. 119 §2 uPostEgz). Limit łączny to odpowiednio 50 000 zł i 200 000 zł (art. 121 §1 uPostEgz).
Czy organ może wielokrotnie nakładać grzywnę przymuszającą?
Tak, organ może nakładać grzywnę przymuszającą wielokrotnie, aż do wyczerpania limitu łącznego. Łączna suma grzywien nie może przekroczyć 50 000 zł dla osoby fizycznej lub 200 000 zł dla osoby prawnej.
Jaki jest łączny limit grzywien przymuszających dla osoby fizycznej?
Dla osoby fizycznej limit łączny wynosi 50 000 zł. Oznacza to, że nawet wielokrotne nakładanie grzywien przymuszających nie może przekroczyć tej kwoty w całym postępowaniu egzekucyjnym.
Czy grzywna przymuszająca może być zwrócona po wykonaniu obowiązku?
Grzywna przymuszająca podlega umorzeniu w całości, jeżeli obowiązek został wykonany lub stwierdzono brak podstaw do prowadzenia egzekucji. Organ egzekucyjny wydaje postanowienie o umorzeniu grzywny.
Czym różni się grzywna przymuszająca od kary administracyjnej?
Grzywna w celu przymuszenia (art. 119 uPostEgz) ma charakter przymusowy — jej celem jest wymuszenie wykonania obowiązku. Kara administracyjna (np. z Kodeksu wykroczeń) ma charakter represyjny i służy penalizacji naruszenia. Grzywna przymuszająca jest środkiem egzekucyjnym stosowanym w postępowaniu administracyjnym.