Sprawdź, czy wniosek o przerwę w wykonaniu kary pozbawienia wolności spełnia wymóg minimalnego okresu 1 roku od poprzedniej przerwy. Podstawa prawna: art. 153 Kodeksu karnego wykonawczego (Dz.U. 2024 poz. 706).
Podstawa prawna
- art. 153 Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. 2024 poz. 706) ↗
Obowiązuje od: 1. 9. 1998
Przerwa w wykonaniu kary — warunki i tryb
Przerwa w wykonaniu kary pozbawienia wolności jest jednym z mechanizmów humanitarnego stosowania prawa karnego. Reguluje ją art. 153 Kodeksu karnego wykonawczego (KKW). Kalkulator pomoże ustalić, czy między poprzednią a planowaną przerwą upłynął wymagany przez prawo rok.
Kiedy sąd udzieli przerwy?
Przerwa w wykonaniu kary może być udzielona z dwóch grup powodów. Po pierwsze — obligatoryjnie (obowiązkowo), gdy stan zdrowia skazanego uniemożliwia wykonanie kary (art. 153 § 1 KKW). Po drugie — fakultatywnie (na wniosek), gdy przemawiają za tym ważne względy rodzinne lub osobiste, np. śmierć bliskiej osoby, konieczność opieki nad chorym dzieckiem lub poważna sytuacja rodzinna.
Wymagany odstęp między przerwami
Art. 153 § 3 KKW wprowadza zasadę, że między kolejnymi przerwami udzielanymi z powodów rodzinnych lub osobistych musi upłynąć co najmniej 1 rok. Kalkulator bada ten warunek: wpisz datę zakończenia poprzedniej przerwy i datę planowanego wniosku, a otrzymasz odpowiedź, czy termin jest zachowany.
Pierwsza przerwa — brak ograniczenia
Jeśli skazany nigdy wcześniej nie miał przerwy, roczne ograniczenie nie obowiązuje. Można złożyć wniosek w dowolnym momencie odbywania kary, przedstawiając odpowiednią dokumentację (zaświadczenie lekarskie, dokumenty dotyczące sytuacji rodzinnej itp.).
Procedura — kto i do jakiego sądu
Wniosek o przerwę składa się do sądu penitencjarnego właściwego dla miejsca odbywania kary. Sąd rozpoznaje wniosek na posiedzeniu, w którym może uczestniczyć prokurator. Skazany ma prawo złożyć wyjaśnienia. Na decyzję sądu przysługuje zażalenie.
Przerwa a warunkowe przedterminowe zwolnienie
Czas trwania przerwy nie jest wliczany do czasu odbywania kary — po zakończeniu przerwy skazany musi wrócić do zakładu karnego i odbyć pozostałą część kary. Przerwa nie skraca zatem czasu do warunkowego zwolnienia. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy sąd postanowi inaczej w przypadku choroby.
Często zadawane pytania — przerwa w wykonaniu kary
Na jak długo można dostać przerwę w wykonaniu kary?
Przepisy Kodeksu karnego wykonawczego nie określają ściśle czasu trwania przerwy — sąd penitencjarny decyduje o jej długości indywidualnie, biorąc pod uwagę powody wniosku (np. ciężka choroba, ważne względy rodzinne). Przerwa może być udzielona wielokrotnie, ale między kolejnymi przerwami musi upłynąć co najmniej rok.
Ile czasu musi minąć między przerwami w wykonaniu kary?
Zgodnie z art. 153 § 3 Kodeksu karnego wykonawczego, między kolejnymi przerwami musi upłynąć co najmniej 1 rok. Przerwa udzielona z powodu ciężkiej choroby (art. 153 § 1 KKW) nie wlicza się do tego terminu.
Kto decyduje o przerwie w wykonaniu kary?
O przerwie w wykonaniu kary decyduje sąd penitencjarny — sąd, który orzekał w I instancji lub sąd właściwy dla miejsca odbywania kary. Wniosek może złożyć skazany, jego obrońca, kurator sądowy lub dyrektor zakładu karnego.
Czy przerwa w karze dotyczy osób ciężko chorych?
Tak. Art. 153 § 1 KKW przewiduje obligatoryjną (obowiązkową) przerwę, jeśli stan zdrowia skazanego uniemożliwia wykonanie kary. W takim przypadku sąd musi udzielić przerwy do czasu wyzdrowienia. Ten rodzaj przerwy nie jest objęty rocznym ograniczeniem między przerwami.
Co się stanie, jeśli skazany nie wróci po przerwie?
Niestawienie się po upływie przerwy jest przestępstwem z art. 242 § 2 KK (utrzymanie przerwy bez zezwolenia). Sąd może cofnąć warunkowe przedterminowe zwolnienie lub orzec karę dodatkową. Wobec osoby, która nie wróciła, wydawany jest list gończy.