Dodatek pielęgnacyjny jest świadczeniem przysługującym osobom uprawnionym do emerytury lub renty, które spełniają określone warunki zdrowotne lub wiekowe. Jest to kwota stała, niezależna od wysokości świadczenia głównego, ogłaszana corocznie przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Monitorze Polskim.

Warunki prawa do dodatku pielęgnacyjnego

Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczenia społecznego, prawo do dodatku pielęgnacyjnego przysługuje, jeżeli osoba uprawniona do emerytury lub renty:

• została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej egzystencji — na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS lub komisji lekarskiej ZUS,
• lub ukończyła 75 lat życia — bez względu na stan zdrowia.

Definicja całkowitej niezdolności

Pojęcie całkowitej niezdolności do pracy oraz do samodzielnej egzystencji zostało zdefiniowane w art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy. Oznacza to osobę, która ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie wykonywać jakiejkolwiek pracy zarobkowej oraz nie może zaspokoić swoich podstawowych potrzeb życiowych bez pomocy innych osób.

Wysokość dodatku w 2026 roku

Na rok 2026 kwota dodatku pielęgnacyjnego wynosi 106,41 zł miesięcznie. Kwota ta jest stała i nie podlega waloryzacji w ramach waloryzacji świadczeń emerytalno-rentowych. Jest ona ogłaszana odrębnie przez Prezesa ZUS.

Zwolnienie z podatku

Dodatek pielęgnacyjny jest zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o PIT. Oznacza to, że kwota dodatku jest wolna od podatku i nie wlicza się do rocznego dochodu podlegającego opodatkowaniu.

Dodatek a inne świadczenia

Dodatek pielęgnacyjny przysługuje niezależnie od innych świadczeń i nie podlega zmniejszeniu w związku z osiąganiem przychodu. Nie jest też wliczany do limitu 130% przeciętnego wynagrodzenia, przy przekroczeniu którego następuje zawieszenie wypłaty emerytury lub renty.