art. 144 KP

Zgodnie z art. 144 Kodeksu pracy (Dz.U. 2023 poz. 1465) w systemie pracy w weekendy dopuszczalne jest przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej jednak niż do 12 godzin.

Ostatnia aktualizacja: 23. 4. 2026 · Ważne dla: 2026 · Wersja: 1.0.0

Podstawa prawna

Praca w weekendy — art. 144 KP

Art. 144 Kodeksu pracy wprowadza możliwość organizacji czasu pracy, w której pracownik świadczy pracę wyłącznie w dni wolne od pracy w standardowym systemie pięciodniowym. System ten jest odpowiedzią na potrzeby osób, które z różnych względów nie mogą lub nie chcą pracować w dni powszednie, a preferują pracę w weekendy. Może to być atrakcyjne rozwiązanie dla studentów, osób prowadzących działalność gospodarczą lub opiekunów, którzy w ciągu tygodnia zajmują się innymi zobowiązaniami.

Zasady funkcjonowania systemu weekendowego

System weekendowy wprowadza się na pisemny wniosek pracownika. Pracownik wskazuje, że chce pracować wyłącznie w piątki, soboty, niedziele i święta. W zamian za rezygnację z pracy w dni powszednie pracownik może pracować dłużej w dni wolne — maksymalnie 12 godzin na dobę. Pracodawca akceptuje wniosek, jeśli pozwala na to organizacja pracy i technologia produkcji.

Ograniczenie 12 godzin dobowo

Podobnie jak w skróconym tygodniu pracy (art. 143 KP), limit 12 godzin dobowo stanowi twardą granicę w systemie weekendowym. Jest to fizjologiczny limit bezpieczeństwa pracy, który chroni pracownika przed nadmiernym zmęczeniem. Przekroczenie tego limitu jest naruszeniem przepisów, nawet jeśli pracownik wyraziłby zgodę na dłuższą pracę — zgoda ta nie ma mocy prawnej w kontekście norm ograniczających czas pracy.

Dodatki za pracę w weekendy

Praca w soboty wymaga dodatku 50% wynagrodzenia, chyba że pracownik ma w danym dniu wolne zgodnie z rozkładem czasu pracy (art. 1513 § 1 KP). Praca w niedziele i święta wymaga dodatku 100%, z wyjątkiem pierwszej niedzieli po przyjęciu do pracy, gdy dodatek wynosi 50%. Pracodawca ma obowiązek na bieżąco naliczać i wypłacać te dodatki w okresie rozliczeniowym.

Związek z ograniczeniami art. 148 KP

Pracownicy na stanowiskach z przekroczeniami najwyższych dopuszczalnych stężeń czynników szkodliwych, kobiety w ciąży oraz pracownicy opiekujący się dzieckiem do 4. roku życia nie mogą być bez swojej zgody zatrudniani w przedłużonym czasie pracy, do którego należy również system weekendowy z przedłużonymi dniami (art. 148 pkt 3 KP). Pracodawca ma obowiązek zapewnić tym pracownikom możliwość pracy w standardowym wymiarze.

Często zadawane pytania — praca w weekendy (art. 144 KP)

Czym jest system pracy w weekendy w rozumieniu art. 144 KP?

System pracy w weekendy to system czasu pracy, w którym praca jest świadczona wyłącznie w piątki, soboty, niedziele i święta z przedłużeniem dobowego wymiaru czasu pracy do maksymalnie 12 godzin — art. 144 KP.

Ile wynosi maksymalny dobowy wymiar czasu pracy w systemie weekendowym?

Maksymalny dobowy wymiar czasu pracy w systemie weekendowym wynosi 12 godzin — art. 144 KP. Jest to identyczny limit jak w skróconym tygodniu pracy (art. 143 KP), ale dotyczy tylko dni wolnych od pracy w standardowym systemie.

Kto może być zatrudniony w systemie weekendowym?

System weekendowy wprowadza się wyłącznie na pisemny wniosek pracownika — art. 144 KP. Pracownik samodzielnie decyduje o rezygnacji z pracy w dni powszednie na rzecz pracy w weekendy.

Czy praca w weekendy jest dodatkowo płatna?

Tak. Praca w soboty jest płatna z dodatkiem 50% wynagrodzenia, chyba że pracownik w danym dniu miałby wolne. Praca w niedziele i święta jest płatna z dodatkiem 100%, z wyjątkiem pierwszej niedzieli przypadającej po dniu przyjęcia do pracy — art. 1513 § 1-2 KP.

Na jaki okres obowiązuje system weekendowy?

System weekendowy obowiązuje w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca — art. 144 KP. Oznacza to konieczność comiesięcznego rozliczania czasu pracy i monitorowania limitu 12 godzin dobowo.

Powiązane kalkulatory