Roszczenia wynajmującego przeciwko najemcy (o odszkodowanie za uszkodzenie lub pogorszenie rzeczy) oraz roszczenia najemcy przeciwko wynajmującemu (o zwrot nakładów lub nadpłaconego czynszu) przedawniają się z upływem roku od dnia zwrotu rzeczy (art. 677 KC). Termin jest krótki i jego przekroczenie skutkuje możliwością podniesienia przez stronę zarzutu przedawnienia.

Termin 1 roku liczy się od dnia zwrotu rzeczy — tj. od dnia, w którym najemca faktycznie oddał przedmiot najmu wynajmującemu (przekazał klucze, opuścił lokal, zwrócił ruchomość). Nie jest to data wygaśnięcia umowy ani data wypowiedzenia, lecz data faktycznego zwrotu.

Nie — roszczenie o naprawienie szkody (np. za zniszczenie ścian, uszkodzenie wyposażenia) przedawnia się z upływem 1 roku od zwrotu lokalu. Po tym terminie najemca może skutecznie powołać się na zarzut przedawnienia i odmówić zapłaty. Dlatego wynajmujący powinien dokonać protokolarnego odbioru lokalu i niezwłocznie wycenić ewentualne szkody.

Art. 677 KC obejmuje roszczenia najemcy o zwrot nakładów na rzecz (np. kosztów remontu, ulepszeń poniesionych za zgodą wynajmującego) oraz o zwrot nadpłaconego czynszu. Oba rodzaje roszczeń przedawniają się po 1 roku od zwrotu rzeczy, niezależnie od tego, kiedy najemca dowiedział się o przysługującym mu roszczeniu.

Zwrot rzeczy to faktyczne oddanie przedmiotu najmu wynajmującemu. Przy najmie lokalu jest to zazwyczaj wydanie kluczy i opuszczenie lokalu, potwierdzone protokołem zdawczo-odbiorczym. Przy najmie ruchomości — faktyczne oddanie jej wynajmującemu. Data zwrotu powinna być udokumentowana, gdyż od niej zależy bieg 1-rocznego terminu przedawnienia.