Ogólny termin przedawnienia roszczeń majątkowych wynosi 6 lat (art. 118 KC, obowiązuje od 9 lipca 2018 r. — wcześniej wynosił 10 lat). Termin ten dotyczy wszystkich roszczeń, dla których przepisy szczególne nie przewidują innego terminu. Koniec 6-letniego terminu przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego.

Roszczenia okresowe to roszczenia powtarzające się w regularnych odstępach czasu, takie jak: czynsz najmu, raty kredytu, odsetki, alimenty, renty. Przedawniają się po 3 latach. Każde periodyczne świadczenie przedawnia się osobno — termin biegnie od dnia, w którym dane świadczenie stało się wymagalne.

3-letni termin przedawnienia dotyczy: (1) roszczeń o świadczenia okresowe (np. czynsz, raty, odsetki), (2) roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przykłady: roszczenia z umów handlowych między przedsiębiorcami, roszczenia wynikające z niespłaconej faktury VAT, odszkodowanie za nienależyte wykonanie umowy przez przedsiębiorcę.

Art. 118 § 2 KC (obowiązuje od 2018 r.) wprowadził zasadę, że koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego. Oznacza to, że jeśli np. 6-letni termin upłynąłby 15 czerwca, to roszczenie faktycznie przedawni się dopiero 31 grudnia tego roku. Wyjątek: dla terminów krótszych niż 2 lata zasada ta nie stosuje się.

Bieg przedawnienia przerywa się przez: (1) każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozstrzygania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju (np. wniesienie pozwu, wniosek o zawezwanie do próby ugodowej), (2) uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której ono przysługuje, (3) wszczęcie mediacji. Po przerwaniu termin biegnie od nowa.