Wydziedziczenie jest skuteczne gdy: (1) zostało zamieszczone w ważnym testamencie, (2) zachodzi jedna z przyczyn z art. 1008 KC (uporczywe działanie sprzeczne z zasadami współżycia, umyślne przestępstwo, uporczywe niedopełnianie obowiązków rodzinnych), (3) spadkodawca nie przebaczył wydziedziczonemu (art. 1010 KC).

Tak — art. 1010 § 1 KC stanowi jednoznacznie: spadkodawca nie może wydziedziczyć uprawnionego, jeżeli mu przebaczył. Przebaczenie może nastąpić przed lub po sporządzeniu testamentu. Nawet jeśli testamentowe wydziedziczenie istnieje, skuteczne przebaczenie (wymagające pełnej świadomości) czyni je bezskutecznym.

Art. 1008 KC przewiduje trzy przesłanki: (1) uporczywe postępowanie uprawnionego w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego wbrew woli spadkodawcy, (2) dopuszczenie się przez uprawnionego umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci spadkodawcy lub jego najbliższych, (3) uporczywe niewykonywanie obowiązków rodzinnych względem spadkodawcy.

Tak — art. 1011 KC chroni zstępnych wydziedziczonego. Mogą oni dochodzić zachowku tak, jakby wydziedziczony nie dożył otwarcia spadku. Oznacza to, że wydziedziczenie rodzica nie pozbawia dzieci wydziedziczonego prawa do zachowku. Prawo to jest niezależne od skuteczności wydziedziczenia ich rodzica.

Rażąca obraza czci to zachowanie naruszające dobre imię spadkodawcy lub jego bliskich w sposób szczególnie dotkliwy i bezprawny — np. publiczne pomówienie, zniesławienie, ciężkie zniewagi. Musi być to działanie umyślne. Drobne konflikty, nieporozumienia czy normalne napięcia rodzinne nie spełniają tego kryterium.